باید دنبال شادی ها گشت ولی غمها خودشان ما را پیدا می کنند. فردریش نیچه

از ديروز بياموز. براي امروز زندگي کنو اميد به فردا داشته باش. آلبرت انيشتن 

اگر در اولين قدم، موفقيت نصيب ما مي شد، سعي و عمل ديگر معني نداشت. موريس مترلينگ

تمام افکار خود را روی کاری که دارید انجام می دهید متمرکز کنید . پرتوهای خورشید تا متمرکز نشوند نمی سوزانند. گراهام بل 

كسي كه داراي عزمي راسخ است ،جهان را مطابق ميل خويش عوض مي كند. گوته

رفت و همه خاطرشم از خاطرت برداشت و برد 

قسم به چشمات بعد از تو جز گلی بو نکنم
قسم به اسمت که تو رو تناه نذارم بعد از این
اسم تو رو داد می زنم تا دم دمای آخرین
قطره به قطره خونم و یک جا به نامت می کنم
دلخوشیهای دنیا رو خودم به فالت می کنم
می برمت یک جای دور می شم واست سنگ صبور
برات یه کلبه می سازم پر از یک رنگی پر نور
روح و دل و جون و تنم، نذر نگاهت می کنم
دنیاها رو فدای اون چهره ماهت می کنم

واژه هايم را آب برد

  قلمم شكسته

    دلم ميگريد   خاطراتم روي موجهاي ديروز در گذرند

خاكستر مانده نگاهت

                               طنين صدايت

و آهنگي غمگين مرا به خويش ميخواند

مرداب آرزوهايم را به دريا ميسپارم

                به جنگل سوخته خاطراتم سوگند

درخت يادتان را باغبان خواهم بود

دلم برايتان تنگ شده   وقتي نيستيد دلتنگيهايم را

قاب ميكنم

لحظه لحظه غروبي را كه دلتنگ شما و چشمانتان ميشوم

قاب ميكنم تا وقتي آمديد نشانتان دهم كه شايد ديگر تنهايم نگذاريد.............

قاصدک ! هان ، چه خبر آوردی ؟
از کجا وز که خبر آوردی ؟
 خوش خبر باشی ، اما ،‌اما
گرد بام و در من
 بی ثمر می گردی
انتظار خبری نیست مرا
 نه ز یاری نه ز دیار و دیاری باری
برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس
 برو آنجا که تو را منتظرند
 قاصدک
در دل من همه کورند و کرند
 دست بردار ازین در وطن خویش غریب
 قاصد تجربه های همه تلخ
 با دلم می گوید
 که دروغی تو ، دروغ
 که فریبی تو. ، فریب
 قاصدک ! هان ، ولی ... آخر ... ای وای
 راستی ایا رفتی با باد ؟
با توام ، ای! کجا رفتی ؟ ای
راستی ایا جایی خبری هست هنوز ؟
مانده خاکستر گرمی ، جایی ؟
 در اجاقی طمع شعله نمی بندم خردک شرری هست هنوز ؟
 قاصدک
ابرهای همه عالم شب و روز
 در دلم می گریند

مهدی اخوان ثالث

تنهایی به مقصود نمیرسم...همراهم باش که اگر باشی هستم و می مانم...

بی هیچ ترسی...!

فقط تو بخواه تا من زندگی کنم

   بارها و بارها به چهارراهی رسیده ام!

راه چه گونه ادامه میابد؟

چه کسی مسیر را بلد است؟

هر کس قطب نمای زنده گی اش را

در قلب خود حمل می کند!

تعجب نکن اگر

بعد از بسیاری از چهارراه ها

مجبور باشی تنها ادامه دهی

راه را نشناسی!

به قطب نمایت اعتماد کن!

فقط اوست که تورا

به هدفت می رساند!

سلامی به قرمزی شنل شنل قرمزی وقرمزی  کلاهش.....

ویک سلام به قشنگیه وروشنای برق نگاه تو

بازم یه اپ دیگه ازدل تنگم دلی که شکسته

.من تورا به کسی هدیه می دهم که ازمن عاشق ترباشد وازمن برای تومهربان تر

.من تورا به کسی هدیه می دهم که صدای تورا ازدوردرخشم درمهربانی

دردلتنگی درخستگی درهزار همهمه ی دنیا یکه وتنها بشناسد

.من تورا به کسی هدیه می دهم که راز معصومیت گل مریم وتمام سخاوت های عاشقانه این دل معصوم

دریایی رابداند:وترنم دلپذیرهراهنگ هرنجوای کوچک برایش یک خاطره باشد.

اوباید ازنگاه سبزتوتشخیص بدهد که امروزهوای دلت افتابی است یاان دلی که من برایش می میرم

سرد وبارانی است.

ای بهانه ی زنده بودنم من تورا به کسی هدیه می دهم که قلبش بعد...ای ازهزارباردیدن توبازهم به

دیوانگی وبی پروایی اولین نگاه من بتبد

........همان طورعاشق همان طورمبهوت ومبهم

تورابه دنیایی حسرت به او خواهم بخشید

ولی ایا اوازمن عاشق تر وازمن برای تو مهربان تراست؟ایا او بیشترازهرگز...هرگز...من برای توگریسته ؟؟

نه

...ولی تودرعین ناباوری اورابرگزیدی

...خیلی ...خیلی دیر...من دیررسیدم ...می دانم

یک باردیگر بگذاربی ادعااقرار کنم که هرروز دلم برایت تنگ می شود روزهایی که تورانم یبینم به ارزوهای

خفته ام می اندیشم به فاصله بین ...من وتو

هرروز به خود میگویم کاش شیشه عمرغرورم راشکسته بودم

کاش به تو می گفتم که عاشقانه دوستت دارم تا ابد.

السلام علیک یا فاطمه الزهرا

کسی بی شک کبوترهای زیبا را به اوج آسمان دعوت نخواهد کرد.

کسی دیگر کنار کوچه های شهر ما نرگس نخواهد کاشت.

دل از افسانه ها  بر کن .

کسی هرگز نمی آید .

مکن دل خوش  به هر باریکه راه خالی مهجور

مبین  هر  کهنه چرمی را  درفش  کاوه  رنجور

دل از اسطوره ها بر کن .

و بتهای حریم ذهن را با تیشه اندیشه ات بشکن .

تو خود اسطوره خواهی شد .

اگر باور کنی خود را

ديدم كه تو دريايي و من رود شدم در وسعت چشمان تو محدود شدم آن روز كه در آتش عشق افتادم سر سبز تر از آتش نمرود شدم.

امشب زغمت میان خون خواهم خوفت

 وز بستر عافیت برون خواهم خوفت

باور نکنی خیال خود را بفرست

بچه: بابا نقاشيم قشنگه؟ بابا: آره پسرم , چي كشيدي؟ بچه: يه گاو كه داره علف ميخوره ! بابا: كو علفا؟ بچه: گاوه خورد ! بابا: پس كو گاوه؟ بچه: علف خورد رفت

  و كمكم كن هميشه يادم باشه كه تو كنارمي ...

عشق مثل يه شيشه ترشي بندري ميمونه كه اگه يه ذره ازش بچشي با حرص و ولع تا آخرشو مي خوري، اما وقتي تموم شد تازه مي فهمي كه چه آتيشي به جون خودت زدي
پس هر وقت هوس عاشق شدن كردي ، دنبال ترشي انداز بگرد نه ترشي فروش . . .
 

هوا درد دارد غصه اش گرفته مرا عجیب یاد تو می اندازد خنده ام میگیرد من سرشار از توام حالا ...

منو درگير خودت كن تا جهانم زير و رو شه

تا سكوت هر شب من با هجومت روبرو شه

بي هوا بدون مقصد سمت طوفان تو ميرم

منو درگير خودت كن تا كه ‌آرامش بگيرم

با خيال تو هنوزم مثل هروزو هميشه

هر شب حافظه ي من پر تصوير تو ميشه

با من غريبه گي نكن با من كه درگير توام

چشماتو از من بر ندار من مات تصوير توام

تو همين جايي هميشه با تو شب شكل يه روياست

آخرين نقطه ي دنيا تو جهان من همين جاست

تو همين جايي و هر روز من به تنهايي دچارم

منو نزديك خودم كن تا تو رو يادم بيارم

با خيال تو هنوزم مثل هروزو هميشه

هر شب حافظه ي من پر تصوير تو ميشه

با من غريبه گي نكن با من كه درگير توام

چشماتو از من بر ندار من مات تصوير توام

خدايا چشماتو از من برندار...

گفتی چو خورشید زنم سوی تو پر

چون ماه شبی میکنم از پنجره سر

اندوه که خورشید شدی تنگ غروب

افسوس که مهتاب شدی وقت سحر

در خواب ناز بودم شبی   

                دیدم کسی در میزند

                          در را گشودم روی او

                                     دیدم غم است در میزند

   ای دوستان بی وفا

             از غم بیاموزید وفا.....

                       غم با همه بیگانگی

                                   هر شب به من سر میزند

نوروز ۱۳۸۷ بر تمام هموطنای عزیزم

مبارک

این هم رقص و پایکوبی

سلام

مثل ماهي زنده مثل سبزه زیبا

مثل سمنو شيرين مثل سنبل خوشبو

مثل سيب خوش رنگ و مثل سکه با ارزش باشيد

سال نو مبارک

سایه حق

سلام عشق

سعادت راه

سلامت تن

سرمستی بهار

سکوت دعا

سرور جاودانه

اینان هفت سین زندگانی هستند.

كاش مي شد از قلمهايي كه بر عالم رواست با محبت, با وفا, با مهربانيها نوشت كاش مي شد

اشتباه هرگز نبودش در جهان داستان زندگاني بي غلط حتي نوشت كاش دلها از ازل مهمور

حسرتها نبود كاين همه اي كاشها بر دفتر دلها نوشت

وفاي شمع را نازم كه بعد از سوختن ...به صد خاكستري در دامن پروانه ميريزد...نه چون انسان كه بعد از رفتن همدم... گل عشقش درون دامن بيگانه ميريزد

                                        باخبر باش که من غرق گناهم هر شب

 زندگي مانند جوي آبي است كه گاهي روي آن يخ مي بندد.

نادان با ديدن آن ناميد مي شود و دانا به جريان آبي كه از زير

آن در جريان است مي نگرد واميدوارمي شود.

نظرم یادتون نره